Πληροφορίες για τον «αγροτικό συνεταιρισμό Ζάκρου»

 

Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Ζάκρου ιδρύθηκε το 1936 με την επωνυμία Ελαιουργικός-Πιστωτικός Συνεταιρισμός Ζάκρου. Ο συνεταιρισμός δραστηριοποιήθηκε ως ελαιοτριβείο, αλλά και ως πιστωτικός συνεταιρισμός που δανειοδοτούσε τα μέλη του σε συνεργασία με την Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδας (ΑΤΕ) για την κάλυψη των καλλιεργητικών τους αναγκών. Ασχολείται με την εμπορία λιπασμάτων, γεωργικών εφοδίων, φυτοφαρμάκων και ζωοτροφών. Επίσης, ο συνεταιρισμός συγκεντρώνει καταθέσεις για λογαριασμό της ΑΤΕ και είναι συνδεδεμένος με το σύστημα ON LINE  της τράπεζας με προοπτικές για μελλοντική επέκταση της συνεργασίας.

Το πρώτο συνεταιριστικό ελαιοτριβείο κατασκευάστηκε το 1949 και λειτούργησε με δύο πιεστήρια. Το 1978 πραγματοποιήθηκε εκσυγχρονισμός της γραμμής παραγωγής και εγκαταστάθηκαν δύο φυγοκεντρικές μονάδες, ενώ το 1982 επεκτάθηκε με την εγκατάσταση δύο νέων μονάδων της ALFA LAVAL και κατασκευάστηκαν δεξαμενές ελαιολάδου, συνολικής χωρητικότητας 500 τόνων, για την αποθήκευση και κοινή πώληση του λαδιού των παραγωγών.

Ο συνεταιρισμός πραγματοποίησε νέο εκσυγχρονισμό το 1991 με ίδια κεφάλαια, όπου αντικαταστάθηκαν τα decander με δύο μονάδες της PIERALISI, τα οποία λειτούργησαν μέχρι το 2003. Το 1994 κατασκευάστηκαν νέες ανοξείδωτες δεξαμενές χωρητικότητας 230 τόνων και το 1998 δεξαμενές χωρητικότητας 360 τόνων. Το 2003 έγινε ριζικός εκσυγχρονισμός των εγκαταστάσεων του, με κατασκευή νέου κτιρίου ελαιουργείου, με επιπλέον δεξαμενές 400 τόνων, και σύγχρονης μικρής μονάδας τυποποίησης ελαιολάδου. Εγκαταστάθηκαν δύο (2) νέες φυγοκεντρικές μονάδες της ALFA LAVAL συνολικής δυναμικότητας έκθλιψης 11.000 κιλών ελαιοκάρπου ανά ώρα. Εφαρμόστηκε με επιτυχία κοινή άλεση και εμπορία του ελαιολάδου.

Σήμερα έχει περίπου 500 ενεργά μέλη-παραγωγούς, και διοικείται από πενταμελές αιρετό Διοικητικό Συμβούλιο, και απασχολεί τρείς μόνιμους υπαλλήλους, δύο στην τυποποίηση του ελαιολάδου, και περίπου 20 εποχικούς την περίοδο της παραγωγής του λαδιού.

ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Η ευρύτερη περιοχή της Ζάκρου έχει περίπου 10.000 στρέμματα με ελιές και καλλιεργεί 260.000 ελαιόδενδρα. Η ελαιοκαλλιέργεια στην περιοχή χρονολογείται από τα Μινωικά χρόνια, και είναι αδιάλειπτη επί 3.500 χρόνια. Η γεωμορφολογία της περιοχής είναι ιδανική για την καλλιέργεια της ελιάς και επιτρέπει την παραγωγή άριστης ποιότητας ελαιολάδου. Είναι σχετικά αποκομμένη από τις γύρω περιοχές, περικλείεται από βουνά, βρίσκεται σε ιδανικό υψόμετρο 200-250 μέτρων από τη θάλασσα, τα εδάφη είναι ως επι το πλείστον ασβεστολιθικά και το μικροκλίμα είναι ξηροθερμικό με ζεστά-ξηρά καλοκαίρια και ήπιους χειμώνες. Έχει την τύχη να διαθέτει αξιόλογες πηγές για την άρδευση των ελαιώνων με άριστης ποιότητας νερό.

Οι ελιές που καλλιεργούνται είναι αποκλειστικά από την ποικιλία "κορωνέικη", που είναι άριστα προσαρμοσμένη στις ιδιαίτερες τοπικές συνθήκες. Παράγει κατά μέσο όρο 4.000.000 κιλά ελαιόκαρπου ή 850.000 κιλά έξτρα παρθένου ελαιολάδου σε πολύ χαμηλές οξύτητες 0,17Ο – 0,30ο με άριστα οργανοληπτικά και χημικά χαρακτηριστικά.